Moj Vrbas
Jedan od najpoštovanijih pravoslavnih svetitelja 20. veka, Sveti Jovan Šangajski i Sanfranciskanski, deo svog prosvetnog rada proveo je u Vrbasu. Arhivski dokument Ministarstva prosvete Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca potvrđuje da je tadašnji Mihailo B. Maksimović bio zaposlen kao kontraktualni suplent Gimnazije u Novom Vrbasu.
U dokumentu od 12. novembra 1925. godine navodi se da se Mihailo B. Maksimović, sa godišnjom platom od 18.000 dinara, „po službenoj potrebi“ premešta iz Gimnazije u Novom Vrbasu u Gimnaziju u Velikoj Kikindi. Naziv suplent tada se koristio za nastavnika početnika, odnosno profesora koji još nije imao stalno zvanje.
Ovaj zapis predstavlja dragoceno svedočanstvo o manje poznatoj vezi Vrbasa sa čovekom koji će kasnije postati čuveni pravoslavni arhijerej i svetitelj. U njegovim biografijama najčešće se navodi da je od 1925. do 1927. godine predavao u Velikoj Kikindi, dok podatak da je pre toga službovao u Novom Vrbasu uglavnom ostaje izostavljen.
Mihailo Maksimović rođen je 1896. godine u tadašnjoj Ruskoj imperiji. Posle revolucije, sa porodicom je napustio Rusiju i utočište pronašao u Kraljevini Srba, Hrvata i Slovenaca. U Beogradu je završio Teološki fakultet, a potom se zamonašio i dobio ime Jovan.
Nakon rada u školama u Novom Vrbasu i Velikoj Kikindi, postao je profesor Bogoslovije u Bitolju. Za episkopa je izabran 1934. godine, nakon čega je upućen u Šangaj. Kasnije je služio u zapadnoj Evropi i San Francisku, a ostao je upamćen po brizi za siromašne, bolesne, izbeglice i decu bez roditeljskog staranja.
Preminuo je 1966. godine, a Ruska pravoslavna zagranična crkva kanonizovala ga je 1994. godine.
Izvor: Moj Vrbas/Foto: Wikimedia Commons
