Moj Vrbas
Za odlazak u banju nekada nije trebalo putovati daleko od Vrbasa. U Zmajevu je postojalo uređeno lečilište sa kupatilima, medicinskom službom i pansionima za goste. Sumporna voda privlačila je posetioce, a ovo bačko selo imalo je i svoju banjsku svakodnevicu.
Prema pisanju „Dnevnika“ iz 2017. godine, izvorište termalne sumporne vode meštani su koristili duže od jednog veka. Njegov potencijal naročito je dolazio do izražaja između dva svetska rata, kada su gostima na raspolaganju bili uređeni prostori za kupanje, smeštaj i organizovana medicinska služba. Hroničar sela Laslo Kiš kaže da su u zmajevačku banju dolazili ljudi iz različitih krajeva Jugoslavije, ali i iz inostranstva. Zmajevo je nekada imalo i malu bolnicu i porodilište, a do 1964. godine bilo je sedište opštine.
Ipak, od nekadašnjeg banjskog kompleksa vremenom su ostale uglavnom uspomene. „Dnevnik“ je 2017. zabeležio da javnog kupatila više nema, a da su bazeni zatrpani ispod seoske samoposluge. Sumporna voda tada je bila dostupna na česmi u centru sela, gde su meštani dolazili sa kanisterima, dok je neiskorišćena voda oticala u Jegričku.
U istom tekstu navodi se da je interesovanje za ovaj potencijal postojalo i među zainteresovanima iz Nemačke, Finske i Holandije, ali da do realizacije projekta obnove banjskog sadržaja nije došlo. Meštani su se nadali da bi Zmajevo ponovo moglo da razvije lečilište, po uzoru na druga vojvođanska banjska mesta.
Banjska priča pripada prošlosti mesta koje se u pisanim dokumentima pominje još 1267. godine pod imenom Ker. Od 1922. do 1947. nosilo je naziv Pašićevo, a potom je dobilo današnje ime, po Jovanu Jovanoviću Zmaju. Sećanja na nekadašnje ustanove i banju predstavljena su i kroz izložbu starih fotografija Lasla Kiša, povodom obeležavanja 750 godina sela.
Nekadašnje kupatilo, pansioni i gosti koji su u Zmajevo dolazili zbog sumporne vode otkrivaju drugačiju sliku ovog naselja. To je priča o vremenu kada se u selo nije dolazilo samo u posetu rodbini ili poslom, već i na banjski boravak, i o delu lokalne istorije koji zaslužuje da ostane sačuvan.
Izvor: Moj Vrbas / Foto: Dnevnik
